على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )

1203

فرهنگ نفيسى ( فارسى )

و برد حبرة ( على الوصف و الاضافة ) ج : حبر ( hebar ) و حبرات . ابو حبرة : شخصى تابعى . حبرج ( hobroj ) ا . ع . يك نوع مرغى آبى . ج : حبارج و حباريج . حبرجل ( habarjal ) ا . ع . ستبرلب . حبر حبر ( hobor - hobor ) ا . ع . كلمه‌اى كه بدان گوسپندان را براى دوشيدن خوانند . حبردان ( hebr - d n ) ا . پ . دوات تحرير و مركب‌دان . حبرش ( hebrec ) ا . ع . كينه‌ور . حبرقس ( habarqas ) ا . ع . لاغر و باريك از بچگان شتر و گوسپند . حبرقش ( habarqac ) ا . ع . شتر نر ريزه . حبرقص ( habarqas ) ا . ع . شتر نر و ريزه . و مرد كوتاه خرد جثه و بر پيچان در هم شده گوشت . و بچهء حرقوص . حبرقصة ( habarqasat ) ا . ع . زن كوتاه خرد جثهء بلايه . حبركاة ( habark t ) ا . ع . مؤنث حبركى كنهء ماده . حبركى ( habark ) ا . ع . كنه . و ابر غليظ . و ريگ تو بر تو . و مرد ستبر گردن ضعيف پا و دراز پشت و كوتاه‌پا . حبركى ( habark ) ص . ع . قوم حبركى : گروه هالك و نيست شده . حبرمة ( habramat ) م . ع . از دانهء انار شيره بر آوردن . حبرور ( hobrur ) ا . ع . شوات بچه . ج : حبارير . حبروف ( hobruf ) ا . ع . مرد كسب‌كنندهء براى عيال . حبرون ( habrun ) ا خ . ع . شهرى از فلسطين نزديك بيت المقدس و مسكن حضرت ابراهيم خليل و داراى 14000 نفر جمعيت . حبرى ( habr ) ا . ع . حبرون . حبرى ( hebriy ) ا . ع . سياهى فروش و مركب فروش . حبرى ( hebariy ) ا . ع . فروشندهء چادر يمانى و برد حبرة . حبريت ( hebrit ) ص . ع . كذب حبريت : درغ خالص بىآميغ . حبرير ( hebrir ) ا . ع . شوات بچه . ج : حبارير . حبس ( habs ) ا . ع . منع و موضع منع . ج : حبوس . و كوه بزرگ و بلند . حبس ( habs ) م . ع . حبسه حبسا و محبسا ( از باب ضرب ) : بازداشت او را و بند كرد . و حبس الفراش بالمحبس : پوشيد فرش را به گردپوش و روفرشى . و حبسه : وقف كرد آن را . در راه خدا . و نيز حبس : دليرى نمودن در مخاوف . حبس ( habs ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - رندان و محبس و بازداشت و گرفتگى و وقف و حبس بول : گرفتگى بول و عدم خروج آن خواه از روى اراده و يا بواسطهء مرض . و حبس النفس : بازداشت نفس از خروج . و حبس الدم : عدم سيلان خون حيض و يا بواسير . و حبس كردن : بزندان كردن و در بند و قيد نهادن و وقف كردن . حبس ( habs ) و ( hebs ) ا . ع . بند و زندان . و دلاورى . و چوب يا سنگ كه بر آب راهه نهند جهة گرد آمدن آب تا ستور خورد . ج : احباس . حبس ( hebs ) ا . ع . گوى كه در آن آب باران گرد آيد . و ميان بند هودج و گردپوش فراش . و روفرشى و جامه‌اى كه بر فرش انداخته بر آن بخواب روند . و آب مجتمع كه ماده‌اى ندارد . و ميل از نقره كه در وسط پردهء منقش تعبيه كنند . حبس ( hobs ) ا . ع . وقف . الحديث : ان خالدا جعل ادراعه حبسا اى وقفا على المجاهدين و غيرهم . حبس ( hobos ) ا . ع . پيادگان . و خرما بن و درخت انگور و جز آن كه مالكش اصل آن در ملك خود داشته ثمرات و حاصل آن را وقف گرداند . حبس ( hobbas ) ا . ع . پيادگان . حبسة ( hobsat ) ا . ع . بستگى سخن وقت گفتن يق طول الصمت جبسة اى يحبس اللسان عن النطق . و گرفتگى بول . حبش ( habc ) م . ع . حبش حبشا و حباشة . مر . حباشة . حبش ( habac ) ا . ع . حبشى و گروهى از سياهان غير هند . ج : حبشان . و از اعلام است . و درب الحبش ا خ : در بصره است . و قصر الحبش ا خ : در تكريت . و بكرة الحبش : در مصر . حبشان ( hobc n ) ا . ع . نوعى از ملخ . و ج . حبش ( habac ) . حبشة ( habacat ) ا . ع . گروهى از سياهان و بلاد آنها و مملكت حبشه . حبشستان ( habacest n ) ا . پ . مملكت حبشه . حبشه ( habace ) ا . پ . مملكتى است در مشرق افريقا و مساحت سطح آن 000 ، 120 ، 1 كيلومتر مربع و جمعيت آن دوازده ميليون نفر و شهرهاى عمده‌اش آدوا و گوندر و آنكوبر و محصولات آن پنبه و نيل و قهوه و نارنج و ليمو و شكر و خرما و صمغ . حبشى ( habaci ) ا . پ . غلام سياه . حبشى ( habaci ) ص . پ . منسوب به حبشه و مردم حبشه . حبشى ( hobciy ) ا خ . ع . نام كوهى در فرود مكه و منه احابيش قريش و هى